พระสุตันตปิฎกบาลี: 30/100/194 195
สุตฺตนฺตปิฏเก ขุทฺทกนิกายสฺส จูฬนิทฺเทโส
อปฺเปว มํ ภควา อฏฺฐิตํ โอวเทยฺยาติ ฯ
[๑๙๔] ยํ พฺราหฺมณํ เวทคุํ อภิชญฺญา
อกิญฺจนํ กามภเว อสตฺตํ
อทฺธา หิ โส โอฆมิมํ อตาริ
ติณฺโณ จ ปารํ อขิโล อกงฺโข ฯ
[๑๙๕] ยํ พฺราหฺมณํ เวทคุํ อภิชญฺญาติ พฺราหฺมณนฺติ
สตฺตนฺนํ ธมฺมานํ พาหิตตฺตา พฺราหฺมโณ ฯ สกฺกายทิฏฺฐิ พาหิตา
โหติ วิจิกิจฺฉา พาหิตา โหติ สีลพฺพตปรามาโส พาหิโต
โหติ ราโค พาหิโต โหติ โทโส พาหิโต โหติ โมโห พาหิโต
โหติ มาโน พาหิโต โหติ ฯ พาหิตสฺส ๑ โหนฺติ ปาปกา อกุสลา ธมฺมา
สงฺกิเลสิกา โปโนพฺภวิกา สทรา ทุกฺขวิปากา อายตึ ชาติชรามรณียา ฯ
พาเหตฺวา สพฺพปาปกานิ (สภิยาติ ภควา)
ภควา วิมโล สาธุสมาหิโต ฐิตตฺโต
สํสารมติจฺจ เกวลี โส
อนิสฺสิโต ๒ ตาทิ ปวุจฺจเต พฺรหฺมา ๓ ฯ
เวทคุนฺติ เวโท วุจฺจติ จตูสุ มคฺเคสุ ญาณํ ฯเปฯ
สพฺพเวทมติจฺจ ๔ เวทคู โสติ ฯ อภิชญฺญาติ อภิชาเนยฺย อาชาเนยฺย
วิชาเนยฺย ปฏิวิชาเนยฺย ปฏิวิชฺเฌยฺยาติ ยํ พฺราหฺมณํ เวทคุํ
อภิชญฺญา ฯ
#๑ ม. พาหิตา ตสฺส ฯ ๒ ม. อสิตฺโต ฯ ๓ ม. สพฺรหฺมา ฯ ๔ ม. สพฺพํ เวทมติจฺจ ฯ