พระสุตันตปิฎกบาลี: 1/148/205 206 207

วินยปิฏเก มหาวิภงฺโค ภาค ๑
เล่ม 1
หน้า 148
อุโภ น มิยฺยเร มทฺทา ตาปํ วญฺฌา วิชายินี ปโตทํ นิคฺคเห ยกฺโข วาฬยกฺขญฺจ ปาหิณิ ตํ มญฺญมาโน ปหริ สคฺคญฺจ นิรยํ ภเณ อาฬวิยา ตโย รุกฺขา ทาเยหิ อปเร ตโย มา กิลเมสิ น ตุยฺหํ ตกฺกํ โสจิรเกน ๑จาติ ฯ
[๒๐๕] เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ภิกฺขุ คิลาโน โหติ ฯ ตสฺส ภิกฺขู การุญฺเญน มรณวณฺณํ สํวณฺเณสุํ ฯ โส ภิกฺขุ กาลมกาสิ ฯ เตสํ กุกฺกุจฺจํ อโหสิ กจฺจิ นุ โข มยํ ปาราชิกํ อาปตฺตึ อาปนฺนาติ ฯ อถโข เต ภิกฺขู ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสุํ ฯ อาปตฺตึ ตุเมฺห ภิกฺขเว อาปนฺนา ปาราชิกนฺติ ฯ
[๒๐๖] เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ปิณฺฑจาริโก ภิกฺขุ ปีฐเก ปิโลติกาย ปฏิจฺฉนฺนํ ทารกํ นิสีทนฺโต โอตฺถริตฺวา มาเรสิ ฯ ตสฺส กุกฺกุจฺจํ อโหสิ กจฺจิ นุ โข อหํ ปาราชิกํ อาปตฺตึ อาปนฺโนติ ฯ อถโข โส ภิกฺขุ ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสิ ฯ อนาปตฺติ ภิกฺขุ ปาราชิกสฺส น จ ภิกฺขเว อปฺปฏิเวกฺขิตฺวา อาสเน นิสีทิตพฺพํ โย นิสีเทยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ ฯ
[๒๐๗] เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ภิกฺขุ ภตฺตคฺเค อนฺตรฆเร อาสนํ ปญฺญาเปนฺโต มุสเล อุสฺสิเต เอกํ มุสลํ อคฺคเหสิ ฯ ทุติโย มุสโล ปริปติตฺวา อญฺญตรสฺส ทารกสฺส มตฺถเก อวตฺถาสิ ฯ #๑ ยุ. ม. ตกฺกสุวีรเกน ฯ รา. ตกฺกํ โสวิรเกน ฯ