พระสุตันตปิฎกบาลี: 1/148/205 206 207
วินยปิฏเก มหาวิภงฺโค ภาค ๑
อุโภ น มิยฺยเร มทฺทา ตาปํ วญฺฌา วิชายินี
ปโตทํ นิคฺคเห ยกฺโข วาฬยกฺขญฺจ ปาหิณิ
ตํ มญฺญมาโน ปหริ สคฺคญฺจ นิรยํ ภเณ
อาฬวิยา ตโย รุกฺขา ทาเยหิ อปเร ตโย
มา กิลเมสิ น ตุยฺหํ ตกฺกํ โสจิรเกน ๑จาติ ฯ
[๒๐๕] เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ภิกฺขุ คิลาโน โหติ ฯ
ตสฺส ภิกฺขู การุญฺเญน มรณวณฺณํ สํวณฺเณสุํ ฯ โส ภิกฺขุ
กาลมกาสิ ฯ เตสํ กุกฺกุจฺจํ อโหสิ กจฺจิ นุ โข มยํ ปาราชิกํ
อาปตฺตึ อาปนฺนาติ ฯ อถโข เต ภิกฺขู ภควโต เอตมตฺถํ
อาโรเจสุํ ฯ อาปตฺตึ ตุเมฺห ภิกฺขเว อาปนฺนา ปาราชิกนฺติ ฯ
[๒๐๖] เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ปิณฺฑจาริโก ภิกฺขุ
ปีฐเก ปิโลติกาย ปฏิจฺฉนฺนํ ทารกํ นิสีทนฺโต โอตฺถริตฺวา มาเรสิ ฯ
ตสฺส กุกฺกุจฺจํ อโหสิ กจฺจิ นุ โข อหํ ปาราชิกํ อาปตฺตึ
อาปนฺโนติ ฯ อถโข โส ภิกฺขุ ภควโต เอตมตฺถํ อาโรเจสิ ฯ
อนาปตฺติ ภิกฺขุ ปาราชิกสฺส น จ ภิกฺขเว อปฺปฏิเวกฺขิตฺวา
อาสเน นิสีทิตพฺพํ โย นิสีเทยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺสาติ ฯ
[๒๐๗] เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ภิกฺขุ ภตฺตคฺเค อนฺตรฆเร
อาสนํ ปญฺญาเปนฺโต มุสเล อุสฺสิเต เอกํ มุสลํ อคฺคเหสิ ฯ ทุติโย
มุสโล ปริปติตฺวา อญฺญตรสฺส ทารกสฺส มตฺถเก อวตฺถาสิ ฯ
#๑ ยุ. ม. ตกฺกสุวีรเกน ฯ รา. ตกฺกํ โสวิรเกน ฯ