พระสุตันตปิฎกบาลี: 1/201/282
วินยปิฏเก มหาวิภงฺโค ภาค ๑
[๒๘๒] อธิมาเน ๑อรญฺญมฺหิ ปิณฺโฑปชฺฌาริยาปโถ
สญฺโญชนา รโห ธมฺมา วิหาโร ปจฺจุปฏฺฐิโต
น ทุกฺกรํ วิริยมโถปิ มจฺจุโน
ภายาวุโส วิปฺปฏิสาริ สมฺมา
วิริเยน โยเคน อราธนาย
อถ เวทนาย อธิวาสนา ทุเว
พฺราหฺมเณ ปญฺจ วตฺถูนิ อญฺญํ พฺยากรณา ตโย
อคาราวรณา กามา รติ จาปิ อปกฺกมิ ๒
อฏฺฐิ เปสี อุโภ คาวฆาตกา
ปิณฺโฑ สากุณิโก นิจฺฉโวรพฺภิ
อสิ จ สูกริโก สตฺติ มาควิ
อุสุ จ การณิโก สูจิ สารถิ
โย จ สิพฺพิยติ สูจโก หิ โส๔
อณฺฑภาริ อหู คามกูฏโก
กูเป นิมุคฺโค หิ โส ปารทาริโก
คูถขาที อหู ทุฏฺฐพฺราหฺมโณ
นิจฺฉวิตฺถี อติจารินี อหู
มงฺคุลิตฺถี อหู อิกฺขณิตฺถิกา
#๑ ยุ. อธิมาเนน ฯ ๒ ยุ. รติยา ปน ปกฺกมิ ฯ