พระสุตันตปิฎกบาลี: 4/269/202 203 204
วินยปิฏเก มหาวคฺโค ภาค ๑
... น มาตุฆาตกสฺส ... น ปิตุฆาตกสฺส ... น อรหนฺตฆาตกสฺส ...
น ภิกฺขุนีทูสกสฺส ... น สงฺฆเภทกสฺส ... น โลหิตุปฺปาทกสฺส ...
น อุภโตพฺยญฺชนกสฺส นิสินฺนปริสาย ปาติโมกฺขํ อุทฺทิสิตพฺพํ โย
อุทฺทิเสยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ
[๒๐๒] น ภิกฺขเว ปาริวาสิกปาริสุทฺธิทาเนน อุโปสโถ กาตพฺโพ
อญฺญตฺร อวุฏฺฐิตาย ปริสาย ฯ
[๒๐๓] น จ ภิกฺขเว อนุโปสเถ อุโปสโถ กาตพฺโพ อญฺญตฺร
สงฺฆสามคฺคิยาติ ฯ
อุโปสถกฺขนฺธกํ นิฏฺฐิตํ ฯ ตติยํ ภาณวารํ ฯ
อิมมฺหิ ขนฺธเก วตฺถุ ฉอสีติ ฯ
ตสฺสุทฺทานํ
[๒๐๔] ติตฺถิยา พิมฺพิสาโร จ สนฺนิปติตุ ๑ ตุณฺหิกา
ธมฺมํ รโห ปาติโมกฺขํ เทวสิกํ ตทา สกึ
ยถา ปริสาย สมคฺคํ สามคฺคี มทฺทกุจฺฉิ จ
สีมา มหตี นทิยา อนุ เทฺว ขุทฺทกานิ จ
นวา ราชคเห เจว สีมา อวิปฺปวาสนา
สมฺมนฺเน ปฐมํ สีมํ ปจฺฉา สีมํ สมูหเน
อสมฺมตา คามสีมา นทิยา สมุทฺเท สเร
อุทกุกฺเขโป ภินฺทนฺติ ตเถวชฺโฌตฺถรนฺติ จ
#๑ สี. สนฺนิปติตุํ ฯ ยุ. สนฺนิปตนฺติ ฯ