พระสุตันตปิฎกบาลี: 4/269/202 203 204

วินยปิฏเก มหาวคฺโค ภาค ๑
เล่ม 4
หน้า 269
... น มาตุฆาตกสฺส ... น ปิตุฆาตกสฺส ... น อรหนฺตฆาตกสฺส ... น ภิกฺขุนีทูสกสฺส ... น สงฺฆเภทกสฺส ... น โลหิตุปฺปาทกสฺส ... น อุภโตพฺยญฺชนกสฺส นิสินฺนปริสาย ปาติโมกฺขํ อุทฺทิสิตพฺพํ โย อุทฺทิเสยฺย อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ
[๒๐๒] น ภิกฺขเว ปาริวาสิกปาริสุทฺธิทาเนน อุโปสโถ กาตพฺโพ อญฺญตฺร อวุฏฺฐิตาย ปริสาย ฯ
[๒๐๓] น จ ภิกฺขเว อนุโปสเถ อุโปสโถ กาตพฺโพ อญฺญตฺร สงฺฆสามคฺคิยาติ ฯ อุโปสถกฺขนฺธกํ นิฏฺฐิตํ ฯ ตติยํ ภาณวารํ ฯ อิมมฺหิ ขนฺธเก วตฺถุ ฉอสีติ ฯ ตสฺสุทฺทานํ
[๒๐๔] ติตฺถิยา พิมฺพิสาโร จ สนฺนิปติตุ ๑ ตุณฺหิกา ธมฺมํ รโห ปาติโมกฺขํ เทวสิกํ ตทา สกึ ยถา ปริสาย สมคฺคํ สามคฺคี มทฺทกุจฺฉิ จ สีมา มหตี นทิยา อนุ เทฺว ขุทฺทกานิ จ นวา ราชคเห เจว สีมา อวิปฺปวาสนา สมฺมนฺเน ปฐมํ สีมํ ปจฺฉา สีมํ สมูหเน อสมฺมตา คามสีมา นทิยา สมุทฺเท สเร อุทกุกฺเขโป ภินฺทนฺติ ตเถวชฺโฌตฺถรนฺติ จ #๑ สี. สนฺนิปติตุํ ฯ ยุ. สนฺนิปตนฺติ ฯ