พระสุตันตปิฎกบาลี: 30/33/100 101 102
สุตฺตนฺตปิฏเก ขุทฺทกนิกายสฺส จูฬนิทฺเทโส
ติสฺสเมตฺเตยฺยมาณวกปญฺหานิทฺเทโส
[๑๐๐] โกธ สนฺตุสิโต โลเก (อิจฺจายสฺมา ติสฺสเมตฺเตยฺโย)
กสฺส โน สนฺติ อิญฺชิตา
โก อุภนฺตมภิญฺญาย
มชฺเฌ มนฺตา น ลิมฺปติ ๑
กํ พฺรูสิ มหาปุริโสติ
โก อิธ สิพฺพนิมจฺจคาติ ๒ ฯ
[๑๐๑] โกธ สนฺตุสิโต โลเกติ
[๓] สนฺตุฏฺโฐ อตฺตมโน
ปริปุณฺณสงฺกปฺโปติ โกธ สนฺตุสิโต โลเก ฯ อิจฺจายสฺมา ติสฺสเมตฺเตยฺโยติ
อิจฺจาติ ปทสนฺธิ ปทสํสคฺโค ปทปาริปูริ อกฺขรสมวาโย
พฺยญฺชนสิลิฏฺฐตา ปทานุปุพฺพกเมตํ ๔ อิจฺจาติ ฯ อายสฺมาติ ปิยวจนํ
ครุวจนํ สคารวสปฺปติสฺสาธิวจนเมตํ อายสฺมาติ ฯ ติสฺสาติ ๕ ตสฺส
พฺราหฺมณสฺส นามํ สงฺขา สมญฺญา ปญฺญตฺติ โวหาโร นามํ
นามกมฺมํ นามเธยฺยํ นิรุตฺติ พฺยญฺชนํ อภิลาโป ฯ เมตฺเตยฺยาติ ๖
ตสฺส พฺราหฺมณสฺส โคตฺตํ สงฺขา สมญฺญา ปญฺญตฺติ โวหาโรติ
อิจฺจายสฺมา ติสฺสเมตฺเตยฺโย ฯ
[๑๐๒] กสฺส โน สนฺติ อิญฺชิตาติ ตณฺหิญฺชิตํ ทิฏฺฐิญฺชิตํ
มานิญฺชิตํ กิเลสิญฺชิตํ กมฺมิญฺชิตํ กสฺสิเม อิญฺชิตา นตฺถิ น
สนฺติ น สํวิชฺชนฺติ นูปลพฺภนฺติ ปหีนา สมุจฺฉินฺนา วูปสนฺตา
#๑ น. ลิปฺปติ ฯ ๒ ม. สพฺพินิมจฺจคา ฯ เอวมุปริปิ ฯ ๓ ตุฏฺโฐ ฯ ๔ ม.
#ปทานุปุพฺพตาเมตํ ฯ เอวมุปริปิ ฯ ๕ ม. ติสฺโสติ ฯ ๖ เมตฺเตยฺโยติ ฯ
